ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΜΗΔΕΝ
«Το Άπειρο Μηδέν» είναι ένα έργο του σύγχρονου Έλληνα φιλοσόφου και συγγραφέα Αλέξης Καρπούζος, το οποίο συγκεντρώνει μια σειρά από φιλοσοφικά δοκίμια οντολογίας και μεταφυσικής. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η προσπάθεια υπέρβασης της παραδοσιακής δυτικής μεταφυσικής, η οποία ιστορικά διαχωρίζει το μηδέν (ως απόλυτη απουσία/κενό) από το άπειρο (ως απόλυτη πληρότητα/ολότητα). Ο Καρπούζος εισάγει την έννοια της «Αδιάστατης Οντολογίας», προτείνοντας ότι το μηδέν και το άπειρο δεν είναι αντίθετα μεγέθη, αλλά δύο όψεις του ίδιου Άκοσμου Κόσμου. Κεντρικοί Άξονες & Έννοιες του Έργου είναι: Η Άβυσσος του Μηδενός: Το μηδέν δεν αντιμετωπίζεται με μηδενιστική διάθεση, αλλά ως το αρχέγονο άνοιγμα άπειρων δυνατοτήτων που ξετυλίγεται ως χωροχρόνος, κενός και συγχρόνως πλήρης που επιτρέπει την αέναη ανάδυση ιδεών, μορφών και τρόπων και στον κόσμο να μεταμορφώνεται διαρκώς. Μετα-Οντολογική Σκέψη: Μια προσέγγιση που αποδομεί την ανάγκη της παραδοσιακής φιλοσοφίας να βρει ένα σταθερό, αμετάβλητο «θεμέλιο» ή μια «ουσία» για την ύπαρξη. Σφαιρικός Χωρόχρονος & Άχρονος Χρόνος: Επανεξέταση των εννοιών του χρόνου και του σύμπαντος πέρα από τη γραμμική και την κυκλική τους διάσταση στην ελικοειδή και σπειροειδή. Αλήθεια προς Βίωση: Η σχέση μηδενός και απείρου δεν προσεγγίζεται ως ένα λογικό πρόβλημα προς επίλυση, αλλά ως μια υπαρξιακή αλήθεια που καταρρίπτει τους δυισμούς (είναι/μη-είναι, πεπερασμένο/άπειρο)
130